ایران کوچک
تهران
Greenhouse
From Wikipedia, the free encyclopedia
This is an old revision of this page, as edited by Pinethicket (talk | contribs) at 10:33, 23 June 2010 (Reverted edits by 95.131.110.103 (talk) to last version by Bgpaulus). The present address (URL) is a permanent link to this revision, which may differ significantly from the current revision.


(diff) ← Previous revision | Latest revision (diff) | Newer revision → (diff)
Jump to: navigation, search
For other uses, see Greenhouse (disambiguation).

Victoria amazonica (giant Amazon water lily) at the Saint Petersburg Botanical Garden, Russia.

The Royal Greenhouses of Laeken, Brussels, Belgium. An example of 19th-century greenhouse architecture

The Eden Project, in Cornwall, England, the United Kingdom's largest greenhouse

A greenhouse (also called a glasshouse) is a building where plants are grown.

A greenhouse is a structure with a glass or plastic roof and frequently glass or plastic walls; it heats up because incoming visible solar radiation from the sun is absorbed by plants, soil, and other things inside the building. Glass is transparent to this radiation. The warmed structures and plants inside the greenhouse re-radiate this energy in the infra-red, to which glass is opaque, and that energy is trapped inside the glasshouse. Although there is some heat loss due to conduction, there is a net increase in energy (and therefore temperature) inside the greenhouse. Air warmed by the heat from hot interior surfaces is retained in the building by the roof and wall. These structures range in size from small sheds to very large buildings.

Greenhouses can be divided into glass greenhouses and plastic greenhouses. Plastics mostly used are PEfilm and multiwall sheet in PC or PMMA. Commercial glass greenhouses are often high tech production facilities for vegetables or flowers. The glass greenhouses are filled with equipment like screening installations, heating, cooling, lighting and may be automatically controlled by a computer.

The glass used for a greenhouse works as a barrier to air flow and its effect is to trap energy within the greenhouse, which heats both the plants and the ground inside it. This warms the air near the ground, and this air is prevented from rising and flowing away. This can be demonstrated by opening a small window near the roof of a greenhouse: the temperature drops considerably. This principle is the basis of the autovent automatic cooling system. A miniature greenhouse is known as a cold frame.
Contents
1 Uses
2 History
3 Shadehouse
4 Gallery
5 See also
6 References
6.1 Notes
6.2 Bibliography
7 External links


Uses

Greenhouses protect crops from too much heat or cold, shield plants from dust storms and blizzards, and help to keep out pests. Light and temperature control allows greenhouses to turn inarable land into arable land, thereby improving food production in marginal environments.

Because greenhouses allow certain crops to be grown throughout the year, greenhouses are increasingly important in the food supply of high latitude countries. One of the largest greenhouse complexes in the world is in Almeria, Spain, where greenhouses cover almost 50,000 acres (200 km2). Sometimes called the sea of plastics.

Greenhouses are often used for growing flowers, vegetables, fruits, and tobacco plants. Bumblebees are the pollinators of choice for most greenhouse pollination, although other types of bees have been used, as well as artificial pollination. Hydroponics can be used in greenhouses as well to make the most use of the interior space.

Besides tobacco, many vegetables and flowers are grown in greenhouses in late winter and early spring, and then transplanted outside as the weather warms. Started plants are usually available for gardeners in farmers' markets at transplanting time. Special greenhouse varieties of certain crops such as tomatoes are generally used for commercial production.

The closed environment of a greenhouse has its own unique requirements, compared with outdoor production. Pests and diseases, and extremes of heat and humidity, have to be controlled, and irrigation is necessary to provide water. Significant inputs of heat and light may be required, particularly with winter production of warm-weather vegetables.

Because the temperature and humidity of greenhouses must be constantly monitored to ensure optimal conditions, a wireless sensor network can be used to gather data remotely. The data is transmitted to a control location and used to control heating, cooling, and irrigation systems.[1]
History

Cucumbers reached to the ceiling in a greenhouse in Richfield, Minnesota, where market gardeners grew a wide variety of produce for sale in Minneapolis. ca. 1910

19th Century Orangerie in Weilburg, Germany

The idea of growing plants in environmentally controlled areas has existed since Roman times. The Roman emperor Tiberius ate a cucumber-like[2] vegetable daily. The Roman gardeners used artificial methods (similar to the greenhouse system) of growing to have it available for his table every day of the year. Cucumbers were planted in wheeled carts which were put in the sun daily, then taken inside to keep them warm at night.[3] The cucumbers were stored under frames or in cucumber houses glazed with either oiled cloth known as "specularia" or with sheets of selenite (a.k.a. lapis specularis), according to the description by Pliny the Elder.[4]

The first modern greenhouses were built in Italy in the thirteenth century[5] to house the exotic plants that explorers brought back from the tropics. They were originally called giardini botanici (botanical gardens). The concept of greenhouses soon spread to the Netherlands and then England, along with the plants. Some of these early attempts required enormous amounts of work to close up at night or to winterize. There were serious problems with providing adequate and balanced heat in these early greenhouses.

The French botanist Charles Lucien Bonaparte is often credited with building the first practical modern greenhouse in Leiden, Holland to grow medicinal tropical plants.[citation needed]

Originally on the estates of the rich, with the growth of the science of botany greenhouses spread to the universities. The French called their first greenhouses orangeries, since they were used to protect orange trees from freezing. As pineapples became popular pineries, or pineapple pits, were built. Experimentation with the design of greenhouses continued during the Seventeenth Century in Europe as technology produced better glass and construction techniques improved. The greenhouse at the Palace of Versailles was an example of their size and elaborateness; it was more than 500 feet long, 42 feet wide, and 45 feet high.

In the nineteenth Century the largest greenhouses were built. The conservatory at Kew Gardens in England is a prime example of the Victorian greenhouse. Although intended for both horticultural and non-horticultural exhibition these included London's Crystal Palace, the New York Crystal Palace and Munich’s Glaspalast. Joseph Paxton, who had experimented with glass and iron in the creation of large greenhouses as the head gardener at Chatsworth, in Derbyshire, working for the Duke of Devonshire, designed and built the first, London's Crystal Palace. A major architectural achievement in monumental greenhouse building were the Royal Greenhouses of Laeken (1874-1895) for King Leopold II of Belgium.

In Japan, the first greenhouse was built in 1880 by Samuel Cocking, a British merchant who exported herbs.

In the Twentieth Century the geodesic dome was added to the many types of greenhouses. A notable example is the Eden Project, in Cornwall.

Greenhouse structures adapted in the 1960s when wider sheets of polyethylene film became widely available. Hoop houses were made by several companies and were also frequently made by the growers themselves. Constructed of aluminium extrusions, special galvanized steel tubing, or even just lengths of steel or PVC water pipe, construction costs were greatly reduced. This meant many more greenhouses on smaller farms and garden centers. Polyethylene film durability increased greatly when more effective inhibitors were developed and added in the 1970s. These UV inhibitors extended the usable life of the film from one or two years up to 3 and eventually 4 or more years. Gutter connected greenhouses became more prevalent in the 1980s and 1990s. These greenhouses have two or more bays connected by a common wall, or row of support posts. Heating inputs were reduced as the ratio of floor area to roof area was increased substantially. Gutter connected greenhouses are now commonly used both in production and in situations where plants are grown and sold to the public as well. Gutter connected greenhouses are commonly covered with a double layer of polyethylene film with air blown between to provide increased heating efficiencies, or structured polycarbonate materials.
Shadehouse

A shadehouse serves the opposite purpose of a greenhouse; it is used to protect cultivated plants from excessive heat, light or dryness.
Gallery

Victorian conservatory, Kew Gardens

A modern glasshouse in RHS Wisley

A greenhouse in Saint Paul, Minnesota.

Greenhouses lighted at night near Amsterdam (seen from an airplane)

Charles Darwin's lean-to greenhouse at Down House on the outskirts of London where the naturalist conducted many experiments

Large commercial greenhouse with open roof system in Illinois, United States.

موضوع :
ارسال شده توسط مهدی امیری در تاریخ 93/11/30 |
گلخانه هلندی

موضوع :
ارسال شده توسط مهدی امیری در تاریخ 93/11/30 |
گلخانه
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو این مقاله نیازمند ویکی‌سازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوه‌نامه، محتوای آن را بهبود بخشید.
برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکی‌پدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بی‌منبع را می‌توان به چالش کشید و حذف کرد.



گلخانه محلی برای کشت گیاهان است. که به وسیله پوشش‌های شفاف پوشیده شده‌است. پوشش گلخانه یاعث ایجاد اثر گلخانه‌ای و محبوس شدن انرژی خورشیدی درون گلخانه می‌گردد. گلخانه‌ها که از نظر اندازه متغیرند گیاهان را از سرمای بیش از حد زمستان یا گرمای بیش از حد تابستان حفظ می‌کنند.
محتویات
۱ کشت گلخانه‌ای
۱.۱ مقدمه
۱.۲ تعریف گلخانه
۱.۳ محل احداث گلخانه
۱.۴ جهت گلخانه‌ها
۱.۵ جریان هوا در گلخانه
۱.۶ کنترل شرایط محیطی گلخانه
۱.۷ درجه حرارت در گلخانه‌ها
۱.۸ نیاز نوری گیاهان
۱.۹ آب‌یاری گلخانه‌ها
۱.۱۰ گاز کربنیک در گلخانهها
۱.۱۱ زهکشی گلخانه
۱.۱۲ بادشکن
۱.۱۳ انواع پوششهای گلخانه‌ای
۱.۱۳.۱ شیشه
۱.۱۳.۲ پوششهای پلاستیکی
۱.۱۳.۳ سکوها و بسترهای کشت
۱.۱۳.۴ سکوها و بسترهای زمینی گلهای بریده
۱.۱۴ لوازم مورد نیاز در گلخانه‌ها
۱.۱۴.۱ انواع سیستم گرمایشی
۲ نگارخانه
۳ منابع
۴ جستارهای وابسته


کشت گلخانه‌ای[ویرایش]
مقدمه[ویرایش]

هر یک از گیاهان برای داشتن رشد مطلوب نیاز به شرایط خاصی از نظر شدت نور، دمای روزانه، دمای شبانه، میزان رطوبت نسبی هوا و رطوبت خاک دارند. برای تولید و پرورش تجاری گیاهان با کیفیت بالا و در تمام طول سال باید شرایط محیطی مطلوب به همراه کنترل عوامل خسارت زا نظیر باد، طوفان‌های ویرانگر، سرما و یخبندان و..... از طریق ساختمانی بنام گلخانه هستیم که به عنوان محیط کنترل شده مطرح می‌گردد و با توجه به نیاز روزافزون بازار، چه از نظر تولید گل و گیاهان زینتی و چه از نظر سبزیجات و صیفی جات خارج از فصل این روش تولید امروزه به یکی از سود آورترین بخشهای کشاورزی تبدیل شده‌است که البته سرمایه گذاری اولیه فراوانی را نیز طلب می‌کند. با توجه به سرمایه گذاری زیادی که در این زمینه صورت می‌گیرد فقدان مدیریت صحیح در احداث گلخانه، انتخاب مکان، نوع گلخانه و پوشش آن باعث عدم بهره وری مناسب از سرمایه و امکانات خواهد شد.
تعریف گلخانه[ویرایش]

گلخانه یاGreen house به فضای محدودی اطلاق میشود که قابلیت کنترل شرایط محیطی مناسب را برای رشد گیاهان از نواحی مختلف در طی فصول مختلف یک سال داشته باشد. طبق این تعریف از جمله عملکرد گلخانه، فراهم کردن شرایط محیطی لازم و مورد نیاز محصولی معین است. گلخانه‌ها بر حسب اینکه چه نوع مصالح ساختمانی در آن‌ها بکار برده شده‌است به نوع ثابت و متحرک تقسیم‌بندی می‌شوند. گلخانه‌های ثابت، به گلخانه‌هایی گفته می‌شود که مصالح ساختمانی بکار رفته در آن‌ها از جنس پایدار و با دوام باشد. پس باید سالیان سال از آن‌ها استفاده کرد.
محل احداث گلخانه[ویرایش]

یکی از اولین تصمیماتی که باید اتخاذ شود، این است که گلخانه به صورت یک واحد جداگانه، در تماس باساختمان‌های موجود و یا بصورت بخشی از ساختمانهای جدید ساخته شود. گلخانه‌های متصل به هم معمولاً هزینه‌های ساخت و گرمایش کمتری داشته و دسترسی آسانتری دارند، اما گیاهان نورکمتری دریافت می‌کنند. گلخانه‌های متصل به هم باید رو به جنوب ساخته شوند. یک گلخانه مستقل می‌تواند در محلی دورتر از ساختمانهای موجود ساخته شود. گیاهان در چنین گلخانه‌ای نور خورشید را از همه جهات دریافت می‌کنند. این گلخانه‌ها از لحاظ ساخت و سیستم حرارتی بسیار گران هستند و هزینه‌های فوق العاده‌ای برای خطوط آب و برق لازم دارند. یک گلخانه می‌تواند در هراندازه‌ای ساخته شود اما کوچکترین گلخانه‌ای که می توان در نظر گرفت چیزی در حدود ۲۰۰ فوت مربع است (۱۸٫۴ متر مربع). گلخانه‌های کوچکتر به نسبت از لحاظ ساخت و عملکرد بسیار گران هستند. مسائلی که باید برای احداث گلخانه در نظر داشت عبارتند از:

دسترسی به راههای حمل و نقل که با احداث هر چه نزدیکتر به راههای اصلی این مشکل به حداقل می‌رسد. نوع سوخت مصرفی در گلخانه؛ در مناطقی که امکان دسترسی به گاز طبیعی وجود دارد می توان با کاربرد این سوخت ارزان هزینه‌ها را به مقدار زیادی در تولید فصل سرما کاهش داد.

دسترسی به منابع آب با کیفیت و کمیت مناسب.

اثرات محیطی؛ جایی که دائماً دارای آب و هوای نامساعد، بارانهای شدید، سایه ناشی از واقع شدن در دامنه شمالی کوههای بلند و یا درختان سربه فلک کشیده می‌باشد مناسب احداث گلخانه نیست. شدت نور یکی از عوامل تعیین کننده محسوب می‌گردد.

نوع محصولی که در برنامه تولید قرارمی گیرد. با توجه به اینکه گرایشها به سمت تولید اختصاصی محصولات است و دستور کار تولید پس از مطالعه ابتدایی بازار داخلی و خارجی مشخص می‌گردد قبل از احداث، ابتدا بایستی تعیین کنند که چه محصولی تولید شود سپس تصمیم به احداث گلخانه در منطقه و اقلیمی مناسب آن محصول بگیرید. *در نظر داشتن قوانین مربوط به زمین محدوده‌های شهری و احداث و بهره برداری از گلخانه‌ها و....

محل احداث بایستی حتی الامکان مسطح باشد چرا که در صورت ناهمواری و شیبدار بودن، ایجاد یک گلخانه بزرگ با مشکلات و هزینه‌های زیادی برای تسطیح همراه خواهد بود.
جهت گلخانه‌ها[ویرایش]

اسکلت گلخانه سایه ایجاد می‌کند و با توجه به زاویه تابش این سایه‌ها متفاوت است لزوم توجه به این امر بویژه در تولید زمستانه حائز اهمیت است چرا که تغییرات اندکی دردرصد نور رسیده به گیاهان می‌تواند نقش بسزایی در کمیت و کیفیت تولید داشته باشد. موقعیت گلخانه باید به صورتی باشد که بیشترین مقدار نور را دریافت نماید. اولین انتخاب برای موقعیت گلخانه به صورت نمای جنوبی یا جنوب شرقی می‌باشد. نور تمام روز بهترین شرایط را برای گیاه فراهم می‌کند. البته نور تابیده شده ازجانب شرق، به هنگام صبح، برای گیاهان کافی می‌باشد. نور صبح بیشترین مطلوبیت را داراست، زیرا که به گیاهان اجازه داده می‌شود که فرایند تولید غذا را زودتر آغاز نمایند. واین موضوع منجر به حداکثر رشد می‌شود. بالطبع انتخابهای بعدی، نمای جنوب غربی و نمای غربی می‌باشد؛ چرا که دریافت نور دیرتر صورت می‌گیرد. نمای شمالی کمترین مطلوبیت را دارد و فقط برای گیاهانی که نور کمی احتیاج دارند مناسب می‌باشد.

درختان برگ ریز مانند افرا و بلوط می‌توانند به طور مؤثری از نور شدید بعد ازظهر تابستانی با ایجاد سایه بکاهند. البته باید توجه داشت که درختان در هنگام صبح، بر روی گلخانه سایه نیاندازند. این درختان در زمستان اجازه می‌دهند که نور کافی به گلخانه برسد؛ چرا که در پاییز برگهای خود را از دست می‌دهند.
جریان هوا در گلخانه[ویرایش]

گردش هوا در گلخانه ضروری است. وقتی که یک گیاه در معرض جریان هوای تازه درخارج از گلخانه باشد، هوای تازه در نزدیکی برگها تأمین شده و گیاه می‌تواند اکسیژن پس داده و از دی اکسید کربن تازه استفاده نماید. جریان هوا همچنین به پایین نگه داشتن رطوبت نسبی و کنترل دما در گلخانه کمک می‌نماید. گلخانه‌های تجاری به همه نیازمندی‌های اشاره شده در بالا و حتی بیشتر از آن وابسته‌اند. در یک گلخانه تجاری هدف اصلی سود دهی است؛ برای رسیدن به این هدف، گلخانه باید از لحاظ تأمین شرایط محیطی مطلوب کارآمد باشد. نور و دمای گلخانه باید به طور سخت و جدی کنترل شود. اخیراً کامپیوترها برای چنین کنترل‌هایی به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته‌اند. همچنین وجود گازهای سمی و گرد و غبار در گلخانه ممکن است یک مشکل جدی باشد. این گازها شامل مونو اکسید کربن، اکسید نیتروژن و دی اکسید نیتروژن می‌باشند؛ که ممکن است از وسایل حرارتی متصاعد شوند.
کنترل شرایط محیطی گلخانه[ویرایش]

فعالیتهای شیمیایی صورت گرفته در فرآیند فتوسنتز گیاهان، مستقیماً متأثر از شرایط محیطی می‌باشد. فتوسنتز به عواملی مانند دما، شدت نور و وجود آب و مواد غذایی وابسته‌است. تنفس گیاه نسبت به دما ی محیطی متفاوت می‌باشد. محدوده دمایی توصیه شده برای بیشتر گیاهان گلخانه‌ای که منجر به بالاترین بازده فتوسنتزی می‌شود، چیزی بین ۵۰ تا ۸۵ درجه فارنهایت می‌باشد. بنابراین بدون توجه به اینکه گلخانه برای چه کاری مورد استفاده قرار می‌گیرد، باید محیط آن کنترل شده باشد؛ این کار برای سلامت گیاهان گلخانه ضروری می‌باشد.
درجه حرارت در گلخانه‌ها[ویرایش]

تنظیم درجه حرارت در گلخانهها شرط اولیه برای رشد و نمو بسیاری از گیاهان است. نیاز گیاهان به درجه حرارت دامنه‌های مختلفی دارد. بعضی از گیاهان درجه حرارتهای بالاتری نیاز دارند مثل گیاهان مناطق گرمسیری. بعضی دیگر در درجه حرارتهای کمتر از ۲۰ درجه سانتیگراد هم بخوبی رشد و نمو میکنند، مانند گیاهانی که از مناطق سردسیری منقل شده‌اند نظیر پامچال که در جنگل‌های شمال دیده می‌شود. اما چگونگی تنظیم درجه حرارت در گلخانهها بستگی به سیستم گرمایی دارد. انواع بخاری‌ها یا سیستم‌های گازی و... می‌توانند مورد استفاده قرار بگیرند. سیستم‌های حرارتی باید توان توزیع یکنواخت دما را داشته باشند و فاقد اثرات زیست محیطی باشند. دمای روزانه و شبانه توصیه شده برای چند محصول متداول گلخانه‌ای؛ محصول دمای شبانه (F) دمای روزانه (F) گوجه فرنگی ۶۶-۶۰ ۸۰-۷۰ کاهو ۵۵ ۷۸-۷۰ خیار ۶۵ ۸۰ فلفل ۶۲ ۸۰-۷۰ گل داودی ۶۳-۶۲ ۸۰-۷۵ گل شمعدانی ۶۰-۵۵ ۷۵-۷۰
نیاز نوری گیاهان[ویرایش]

همه گیاهان به یک اندازه به نور نیازمند نیستند.

گیاهان از نظر نیاز نوری به سه گروه تقسیم می‌شوند.
گیاهان روز بلندLDP: Long Day Plants برای به گل رفتن بین ۱۰ تا ۱۴ ساعت به نور نیاز دارند، مانند گیاهان فصلی تابستانه نظیر آحار، اطلسی، ناز و میمون.
گیاهان روز کوتاه SDP: Short Day Plants برای به گل رفتن نیاز نوری کمتر از ۱۲ ساعت دارند. که در نقطه مقابل گیاهان روز بلند قرار می‌گیرند، مثل گل داودی.
گیاهان بی تفاوت به طول روز NDP: Neutral Day Plants برای نگهداری در منزل بسیار مناسب و مطلوب هستند. مثل گل حنا یا بگونیا که حساسیتی نسبت به طول روز ندارند و در تمام طول سال گل دارند.
آب‌یاری گلخانه‌ها[ویرایش]

تأمین رطوبت یکی از پارامترهای مهم برای رشد و نمو گیاهان است. بعد از شناخت نیاز رطوبتی گیاهان، آن‌ها را در گلخانههای خاص خود جایگزین میکنیم یعنی همه گیاهان در یک نوع گلخانه نگهداری نمی‌شوند. در سطوح تخصصی و بزرگ، هر گلخانه برای یک محصول و یا تعدادی محصول مشابه با نیازهای یکسان در نظر گرفته می‌شود.

انواع روش‌های آبیاری به طور خلاصه به شرح زیر است.
آبیاری سطحی (ثقلی): سیستم‌های آبیاری سطحی راندمان پایینی داشته و اتلاف آب در آن بالا است. در عین حال باعث شستشوی املاح، افزایش رشد علف‌های هرز و بروز انواع بیماری‌های قارچی و انگلی و پوسیدگی می‌شود. این سیستم‌ها به صورت آبیاری کرتی و نواری اجرا می‌گردد.
آبیاری تحت فشار

۱- آبیاری بارانی: هدف از آبیاری بارانی توزیع یکنواخت آب برای تمام گیاهان و کاهش دمای محیط و افزایش رطوبت است. راندمان مصرف آب ۷۵در صد است. هزینه ابتدایی زیاد از معایب این سیستم است. ۲- آبیاری قطره‌ای: در این روش آب، کودهای شیمیایی و سایر مواد مورد نیاز گیاه به صورت محلول توسط قطره چکان‌های نصب شده روی لوله‌های جانبی در اختیار گیاه قرار می‌گیرد. راندمان مصرف آب ۹۰ در صد است و چون قطره چکان‌ها در کنار بوته یا ساقه گیاه قرار می‌گیرند امکان رشد و توسعه علف‌های هرز از بین می‌رود.
گاز کربنیک در گلخانهها[ویرایش]

کاربرد Co2 تقریباً معادل استفاده از مواد غذایی، کاربرد پیدا کرده‌است. در ایران که گیاهان از لحاظ نوری در وضعیت مناسبی قرار دارند می‌توان با بالا بردن مصرف Co2 راندمان محصول را نیز بالاتر برد. وجود Co2 برای انجام عمل فتوسنتز ضروری است. این واکنش شیمیایی منجر به تولید محصول سبز میشود. در این واکنش Co2 عامل بسیار مهمی است. سالهای زیادی است که به منابع غنی سازی دی اکسید کربن در گلخانه‌ها، برای افزایش رشد و تولید گیاهان پی برده شده‌است. دی اکسید کربن یکی از ضروری ترین اجزاء فتوسنتز می‌باشد. فتوسنتز یک فرآیند شیمیایی است که انرژی نور خورشید را برای تبدیل دی اکسید کربن و آب به مواد قندی در گیاهان سبز مورد استفاده قرار می‌دهد؛ سپس این مواد قندی در خلال تنفس گیاه برای رشد آن مورد استفاده قرار می‌گیرند. اختلاف بین نرخ فتوسنتز و تنفس، مبنایی برای میزان انباشتگی ماده خشک در گیاهان می‌باشد. در تولید گلخانه‌ای، هدف همه پرورش دهندگان، افزایش ماده خشک و بهینه سازی اقتصادی محصولات می‌باشد. دی اکسید کربن با توجه به بهبود رشد گیاهان، باروری محصولات راافزایش می‌دهد. بعضی از مواردی که باروری محصولات به وسیله غنی سازی دی اکسید کربن افزایش داده می‌شود عبارتند از: گلدهی قبل از موعد، بازده میوه دهی بالاتر، کاهش جوانه‌های ناقص در گلها، بهبود استحکام ساقه گیاه و اندازة گل. بنابراین پرورش دهندگان گل و گیاه باید دی اکسید کربن را به عنوان یک مادة مغذی در نظر بگیرند.
زهکشی گلخانه[ویرایش]

یکی از موارد مهم در احداث یک گلخانه توجه به زهکشی گلخانه‌است. در مناطقی با زمینهای دارای بافت سخت و با لایه تحت الارض غیر قابل نفوذ با قرار دادن لوله‌های سفالی منفذ دار زیربسترها و یا به طرق ابتکاری دیگر تمهیدات لازم را در جهت بهبود زهکشی می‌اندیشند
بادشکن[ویرایش]

در مناطق باد خیز ردیفی از درختان و یا یک مانع طبیعی مثل تپه برای کاهش خسارت باد استفاده می‌شود. حداقل فاصله درختان از گلخانه در شرق و غرب بایستی حدود ۵/۲ برابر ارتفاع درختان باشد. این فاصله در قسمت جنوبی بیش از یک ارتفاع درختان است.
انواع پوششهای گلخانه‌ای[ویرایش]
شیشه[ویرایش]

تا قبل از سال ۱۹۵۰ فقط گلخانه‌های شیشه‌ای وجود داشت امروزه این گلخانه هاپرهزینه ترین نوع گلخانه محسوب می‌گردد. چون مصرف سوخت در این گلخانه‌ها بالاست، نیاز به اسکلت‌های محکم دارند. بسته به پهنای گلخانه از اسکلتهای مختلفی می توان برای بنای آن استفاده نمود. در پهنای کمتر از ۶ متر اسکلت چوبی بدون نیاز به ستونهای میانی قابل استفاده‌است. برای گلخانه‌هایی با پهنای تا حدود ۱۲ متر اسکلت لوله‌ای بدون نیاز به ستون‌های عمودی وسط قابل کاربرد هستند ولی بایستی برای استحکام به قاب پنجره‌ها متصل شوند.
پوششهای پلاستیکی[ویرایش]

پوششهای پلاستیکی می‌تواند از جنس پلی استر، پلی وینیل کلراید(P.V.C) پلی وینل فلوراید(P.V.F) باشد. از مزایای این پوششها عدم نیاز به اسکلتهای سنگین وکاهش هزینه گرم کردن تا حدود ۴۰% نسبت به گلخانه‌های شیشه‌ای یک لایه‌است. امروزه گلخانه‌های پلاستیکی درصد بالایی از گلخانه‌های دنیا را به خود اختصاص می‌دهند. ولی در اروپای شرقی محبوبیت چندانی ندارد. عیب پوششهای پلاستیکی دوام کم آنهاست چرا که اشعه ماورای بنفش خورشید باعث شکنندگی و تیرگی پلاستیک می‌شود. اغلب پوششهای پلاستیکی از نوع پلیاتیلن بوده که معمولاً به ماده مفاوم کننده در مقابل UV(اشعه ماورای بنفش) آمیخته شده‌اند که در این صورت طول عمر آنها تا حدود ۳ سال قابل افزایش است. همچنین عیب دیگر این پوششها این است که در زمستان اگر هوای گلخانه سردتر بوده و با برخورد هوای مرطوب داخل گلخانه قطرات بخار آب بر روی آنها تشکژل می‌گردد که با پیوستن به هم بزرگ شده و با چکیدن قطرات بر سطح برگها باعث بالا رفتن رطوبت سطح برگ و ایجاد بیماری‌های قارچی می‌گردند و از طرفی با ریزش قطرات بر کف گلخانه‌ها باعث افزایش رطوبت بسترخاکها و کاهش میزان اکسیژن خاک می‌شوند. که تداوم این امر می‌تواند منجر به کاهش جذب عناصر غذایی و کاهش رشد عمومی گیاه شود. راه حل این مشکل استفاده از اسپری محلول مواد شوینده در آب است که بر روی سطح داخلی پوشش می‌پاشند که البته این مواد خیلی زود پاک می‌شوند. حسن این کار جلوگیری از بزرگ شدن قطرات است. امروزه در کشورهای پیشرفته پلی اتیلن و سایر پوششهای پلاستیک را به مواد نگهدارنده نور مادون قرمز (IR) آمیخته می‌کنند که تلفات دمای گلخانه را در شب ۱۵ تا ۲۵ درصد کاهش می‌دهند. PVF نیز یکنوع پوشش پلاستیکی جدید است که تا ده سال دوام داشته و واکنش آن نسبت به نور و قیمت آن تقریباً معادل شیشه‌است. پوششهای دوبل پلاستیکی نیز کاهش هزینه سوخت تا یک سوم نقش موثری دارند. انجام پوششهای دولایه در اسکلت‌های سوله‌ای که ستون کمتری دارند راحت تر است. فاصله بین دولایه پایینی از ۱۰-۲۵/۱ سانتی متر کمتر یا بیشتر نباشد. گلخانه‌های نیمه استوانه‌ای برای پوششهای دولایه‌ای مناسب می‌باشند. میزان کشیدگی پلاستیک بسیار مهم است. هنگامی که در یک روز سرد نصب شود می‌بایست آن را محکم کشید و در روز گرم کمتر کشیده شود با در هوای سرد منقبض و پاره نگردد. امروزه اکثر گلخانه‌های جدید در آمریکا چه به صورت دایم و یا موقت با پوششهای پلاستیکی ساخته می‌شوند.
سکوها و بسترهای کشت[ویرایش]

سکو بخشی از فضای گلخانه‌است جایگاهی است برای قرار گرفتن گلدان‌ها یا کشت گیاهان در بسترهای بالا تر از سطح زمین همانگونه که از نام آن پیدا است، سکوها همواره در سطحی بالاتر از کف گلخانه‌ها قرار می‌گیرند. این عمل ضمن جلوگیری از گسترش عوامل آلوده کننده و بیماری زای گیاهی به تهویه بهتر و گرم شدن زودتر بستر کمک می‌کند. انتخاب شکل سکوها و مواد سازنده آنها به نوع گیاه، گلخانه و سلیقه سازنده بستگی دارد. به طور کلی ویژگی‌های یک سکوی خوب عبارت است از: الف _ از زهکشی مطلوبی برخوردار باشند. ب_ پهنای آن طوری باشد که کارگران به آسانی به مرکز سکو دسترسی داشته باشند. ج_ طوری نصب شده باشد که حداکثر نور را جذب کنند. کارکردن با سکوها برای قرار دادن گلدان‌ها به کارگران این امکان را می‌دهد که بدون خم شدن کار خود را انجام دهند در صورتی که سکوها برای کشت گیاهان استفاده بهتر است ۳۰-۱۵ سانتیمتر عمق داشته و از زهکشی مناسبی برخوردار باشد. ارتفاع سکوها از سطح زمین می‌بایست به گونه‌ای باشد که اقدامات داشت با تسلط کارگر بر محصول امکانپذیر باشد که این امر به نوع محصول بستگی دارد. سکوها را می توان از جنس آلومینیوم، ایرانیت، الوار چوبی و یا مواد بتنی ساخت. آلومینیوم عمری طولانی دارد ولی گران قیمت است و چوب ارزان بوده ولی عمر کوتاهی دارد و احتمال پوسیدگی آن نیز زیاد است و همچنین عوامل بیماری زا نیز در آن نفوذ می‌کنند. نحوه قرار گرفتن سکوها بایستی سکوها را طوری نصب نمود که از حداکثر فضای گلخانه‌ای برای پرورش گیاهان استفاده شود. تعداد و عرض راهروها بستگی به نحوه استفاده از آنها و نوع محصول دارد. ارتفاع سکوهای کشت ۹۰-۸۰ سانتیمتر است. پهنای سکوهای مجاور دیواره‌ها حدود ۹۰سانتیمتر و پهنای سکوهای میانی که از دو طرف قابل دسترسی است حداکثر می‌بایست ۱۸۰ سانتی متر باشد. سکوهای کشت گیاهان گلدانی نبایست دیواره داشته باشد و کف سکوها تا حد ممکن بایستی منفذدار باشد. تخته‌های چوبی سوراخدار به همراه تورسیمی محکم برای ساختن کف سکوها مناسبند. در روش نوین به منظور استفاده موثر از حداکثر فضای گلخانه از سکوی متحرک استفاده می‌کنند. این سیستم فضای تولید را تا بیش از ۹۰% مساحت گلخانه افزایش می‌دهد. راهروها توسط سکوهای متحرک اشغال شده که با حرکت سکو راهرو از یک سمت باز می‌شود و از طرف دیگر بسته می‌شود.
سکوها و بسترهای زمینی گلهای بریده[ویرایش]

گلهای بریده را در شرایط گلخانه‌ای به هر دو شکل بسترهای سکوئی و زمینی کشت می‌کنند. گیاهانی مثل گل داوودی و میمون را می توان بر روی سکوها کشت نمود. ولی این سکوها بایستی نزدیک زمین قرار گیرند تا عملیات حذف جوانه‌ها، محلول پاشی و برداشت امکان پذیر باشد، میخک را نیز به علت حساسیت به بیماری پژمردگی باکتریایی برروی سکوهای کوتاه پرورش می‌دهند. ضد عفونی کردن خاک سکوها راحت تر و موفقیت آمیز تر از بسترهای زمینی است. بسترهای زمینی باید به گونه‌ای باشند که خاک اطراف ریشه را از قسمتهای دیگر مجزا کنند. بتون برای بسترهای زمینی مناسب است.
لوازم مورد نیاز در گلخانه‌ها[ویرایش]

از تجهیزات و ادوات مورد نیاز گلخانه می‌توان به سیستم گرمایشی، سرمایشی، ژنراتور و....... اشاره کرد.
انواع سیستم گرمایشی[ویرایش]
سیستم مرکزی: سیستم شوفاژ (برای گلخانه‌های بالای ۴/. هکتار)

در این سیستم از بخار آب یا آب داغ استفاده می‌شود.
سیستم موضعی
نگارخانه

موضوع :
ارسال شده توسط مهدی امیری در تاریخ 93/11/30 |
نحوه کاشت پیاز گل لاله در باغچه ، محیط باز و گلدان


لاله گیاهی پیازدار و چند ساله است ، این گیاه بالغ بر 110 گونه مختلف دارد ، خواستگاه اصلی این گیاه شمال آفریقا ، جنوب اروپا ، آناتولی ، ایران و کشور چین است .در حال حاضر اغلب لاله هایی که پرورش داده می شود از خانواده Tulipa می باشد کاشت این گیاه در محیط های باز بسیار زیبا و دل انگیز است ، پیاز گل لاله را در گلدان نیز می توان کاشت و در منزل نگهداری کرد .

گل لاله قابلیت کشت در باغچه و گلدان را داراست مهمترین مسئله در پرورش گل لاله در گلدان برطرف کردن نیاز های سرمایی پیاز میباشد در این نوشته سعی شده نحوه کاشت پیاز در باغچه و گلدان آموزش داده شود

نحوه کاشت پیاز گل لاله در باغچه و محیط باز :

بهترین زمان کاشت برای پیاز گل لاله فصل پاییز بخصوص ماه های آبان و آذر می باشد بهترین دمای خاک برای کاشت پیاز حدود 12 درجه می باشد که پیاز توانایی ریشه دار شدن را داشته باشد گرمای بیش از این باعث فساد پذیری پیاز می شود معولا پیاز ها تا سه برابر ارتفاع خودشان در خاک قرار می گیرند ، عمق کاشت بنا به گرمای خاک بین 10 الی 30 سانتی متر متغیر است .

خاک باغچه با کمی ماسه و کود پوسیده گاوی را می توان بستری مناسب برای کاشت پیاز گل در نظر گرفت ، برای کاشت باید سرپیاز رو به بالا کاشته شود عمق کاشت نیز حداکثر تا سه برابر ارتفاع پیاز در نظر گرفته شود( برای مناطق گرم ) و حداقل دو برابر (برای مناطق معمولی)کاشته شود حداقل فاصله بین پیاز ها 10 سانتی متر در نظر گرفته شود( در صورت کاهش دما در مناطق سردسیر کمتر از 20 درجه می توان از پوشش برگ خشک شده و یا کاه بر روی خاک برای در امان ماندن پیاز ها از یخزدگی استفاده نمود) برای کاشت گیاه باید مناطقی از باغچه که دارای سایه هستند در نظر گرفته شود تا درزمان گلدهی (فروردین و اردیبهشت) باعث ماندگاری بیشتر گلها شود . پس از کاشت گیاه تا آغاز بارش های پاییزی و زمستانی هفته ای یکبار به پیاز ها آبیاری صورت گیرد . در صورتی که بارش قطع شود پیاز ها را هفته ای دوبار آبیاری نمایید .اگر قصد تکثیر پیاز گل لاله دارید می توانید از کودهای مخصوص رشد در هنگام کاشت پیاز ها استفاده کرد

در زمان گلدهی و بعد از آن هفته ای یکبار بصورت غرق آبی به گیاه آبدهی صورت گیرد تا اینکه ساقه و برگ گیاه کاملا زرد و خشک شود .

پس از خشک شدن کامل برگ و ساقه اقدام به خارج سازی پیازها کرده و پس از تمییز کردن کامل پیاز از خاک (برخی توصیه به شستن و سپس خشک کردن در محیط باز و بدور از تابش مستقیم نور خورشید کرده اند) اقدام به جدا سازی پیاز های کوچک از پیاز های بزرگتر کرده ، معمولا پیاز های بزرگتر (حداقل قطر 10 سانتیمتر) در سال بعد می توانند مستعد گلدهی باشند ولی پیازهای کوچک تر تا دوسال آماده گلدهی نیستند

پیازهای جداشده را می توان در پودر گوگرد برای جلوگیری از فاسد شدن غلتاند و سپس در محیطی سرد ، خشک و تاریک می بایست نگهداری کنید برای نگهداری پیاز ها می توان از جعبه چوبی برای نگهداری استفاده کرد باید مراقب بود پیاز ها بر روی هم قرار نگیرند و در هر طبقه یک ردیف پیاز قرار گیرد

در فصل کشت پیازهای مادر به صورت جداگانه و بچه پیازها نیز به صورت جداگانه کشت شوند ، برای رشد بهتر بچه پیاز ها در صورت ساقه دهی اقدام به قطع کردن ساقه کنید تا تمام توان صرف بزرگ تر شدن پیاز ها شود ، بچه پیاز برای گل دهی نیاز به 2 سال زندگی دارد تا به سایز 10 و بالاتر برسد تا بتواند عمل گلدهی را انجام دهد .

نحوه کاشت پیاز لاله در گلدان





اگر قصد دارید هر پیاز را در یک گلدان بکارید باید گلدانی انتخاب کنید که متناسب با قطر پیاز باشد معمولا برای کاشت پیاز گل لاله معمولا از گلدان شماره 12 استفاده می شود در صورتیکه قصد کاشت در گلدان های بزرگتر ویا فلاور باکس را دارید به فاصله حداقل 7 سانتیمتری تا 15 سانتیمتری می توان یک پیاز گل کاشت . برای تهیه خاک مناسب می توان از مخلوطی از خاک کلوم ،ماسه ، خاک برگ و یا مخلوطی مساوی از خاک برگ و ماسه کاشت . باید در نظر داشت تا در ته گلدان مقداری سفال شکسته و یا سنگریزه درشت ریخته شود تا زهکشی به خوبی صورت گیرد سپس خاک را به مقدار لازم بر روی سفال های شکسته ریخته و سپس پیاز را بصورت سر به بالا کاشته و سپس اقدام به ریختن بقیه خاک بر روی پیاز نمود دقت شود که خاک را زیاد فشرده نکنید تا منفافذ خاک بسته نشود سپس گلدان را آبیاری نمایید . در این مرحله می توان گلدان ها را به محیط باز منتقل کرد و تا شروع بارش ها هفته ای یکبار گلدان ها را آبیاری کرد (زیاده روی در آبیاری باعث پوسیدگی پیاز می شود در صورت بارش پاییزی آبیاری قطع می شود ) با شروع فصل زمستان با قراردادن این گلدان ها در کنار یکدیگر (می توان گلدان ها را درون جعبه ای بزرگ قرارداد و روی آن را به ارتفاع 10 سانتی متر با ماسه پوشاند تا از سرمای زمستان محافظت کرد در بسیاری از نقاط سردسیر کشور میتوان گلدانها و کاسه های گل لاله را در خاک خارج از گلخانه قرار داد.برای این منظور شیاری در خاک به عمق حدود 30 سانتیمترحفر می شود و در ته این شیار گلدانها و کاسه های کاشته شده کنار هم چیده می شوند و سپس شیار با یک خاک سبک (خاک معمولی +ماسه + خاک برگ) پر میشود. در اوایل اسفند گلدانها را از زیر خاک و یا ماسه درآورده و در صورت قطع نزولات جوی شروع به آبیاری گلدان می کنیم و پس از سبزشدن پیاز گلدان هارا به داخل منزل و آورده و در دمای حدود 15 نگهداری می کنیم (معمولا اواسط اسفند شروع به سبز شدن می کند ) پس از سبزشدن خاک گلدان بایستی همیشه مرطوب نگهداشته شود پس از رشد ساقه وبه گل نشستن باید گلدان را در محیطی با گلدان را در محیط خنک و بدور از نور آفتاب نگهداری شود تا طول عمر گل لاله افزایش یابد .طول عمر لاله از 10 الی 30 روز بسته به نوع واریته متغیر است .

کاشت پیاز گل را به دو روش می توان انجام داد در روش اول بر اساس نوع پیاز که گل ساقه بلند و یا ساقه کوتاه است می توان در گلدان هایی با ارتفاع مختلف کاشت و در روش دوم نیز می توان با انتخاب یک گلدان بزرگ با ارتفاع حدود 30 سانتیمتری پیاز ها را در ارتفاع های مختلف در گلدان کاشت که بعد از گلدهی گلها در اندازه های مختلف ظاهر می شوند

آموزش روش کاشت گل لاله هلندی بصورت تصویری

روش اول





روش دوم



روش گلدار کردن گل لاله برای ایام عید

پس از کاشت پیاز ها در گلدان، گلدان ها را به مدت 4 الی 6 هفته در مکانی تاریک و در دمای 3 الی 5 درجه نگهداری می کنیم و سپس به مدت 4 الی 6 هفته به مکانی با دمای 5 الی 10 درجه منتقل و پس از سپری شدن این مدت دمای محیط را به 15 درجه افزایش می دهیم .در این مرحله گیاه شروع به سبز شدن می کند، از زمان سبز شدن میتوان دمای محیط را بین 10 الی 15 درجه نگهداشت تا رشد پیاز سرعت نگیرد در این مرحله در صورت افزایش نور محیط برگ های سبز شروع به رشد می کند برای کاهش سرعت رشد می توان با قراردادن یک برگ کاغذو کاهش نور سرعت رشد را کنترل نمود معمولا از زمان سبز شدن پیاز تا گلدهی حدود 3 الی 4 هفته زمان لازم است .

پس از گلدهی به آبیاری هر هفته 1 مرتبه ادامه می دهیم تا ساقه و برگ گل کاملا زرد و خشک گردد . ( این امر در اواخر تیر ماه معمولا صورت می گیرد ،پس از آنکه از گل لاله چیزی باقی نماند و کاملا زرد و خشک شد آن را از گلدان در آورده و در صورتی که پیاز مادر تولید مثل کرده بود ، بچه آنرا از پیاز مادر جدا می کنیم و بقیه مراحل مانند درآ وردن پیاز از باغچه می باشد نکته ای که باید در نظر داشت ،در کاشت گلدانی احتمال اینکه پیاز مادر ضعیف شود وجود دارد که این امر با کوچکتر شدن سایز پیاز نمایانگر است . بنابراین آن پیاز از شرایط کاشت در گلدان خارج می شود و برای گلدهی حتما باید در بستر زمین کشت شود .

موضوع :
ارسال شده توسط مهدی امیری در تاریخ 93/11/30 |
WWW.faoo.ir


برچسب‌ها: گلخانه, مرغداری, سازه, اتوماسیون, تجهیزات
موضوع :
ارسال شده توسط مهدی امیری در تاریخ 93/11/29 |
دیگر صفحات
آخرین مطالب ارسالی